Onrustig: je lijf staat aan, je hoofd weet niet waarom

Onrust zit vaak in je lijf, niet in je verhaal

Bij onrust gaat het denken op zoek naar een oorzaak. Je gaat je afvragen wat er mis is, en omdat je altijd wel iets vindt, koppelt je hoofd de onrust vast aan het eerste zorgelijke onderwerp dat langskomt. Dan lijkt het alsof je onrustig bent ván dat onderwerp.

Vaak is de volgorde omgekeerd: eerst is er lichamelijke activatie — te weinig geslapen, te veel koffie, een spannende dag die nog nadreunt — en daarna komt het verhaal erbij. Dat is goed nieuws, want een lichamelijke toestand is makkelijker te beïnvloeden dan een gedachtestroom.

Waarom uitademen helpt

Bij spanning adem je meestal hoog en snel. Bewust langer uitademen dan inademen is een van de weinige dingen waarmee je zelf, direct, iets aan die stand kunt veranderen. Het is geen truc die onrust wegneemt — het verlaagt de scherpte genoeg om weer te kunnen kiezen wat je doet.

Avondonrust

Veel mensen merken onrust pas als het stil wordt. Overdag is er afleiding; 's avonds valt die weg. Dat betekent niet dat de avond het probleem is — het betekent dat de onrust er de hele dag al was.

Als dat herkenbaar is, helpt het om ergens in de dag een kort moment in te bouwen waarop het al even stil is. Niet als extra taak, maar zodat de avond niet het enige moment is waarop alles je inhaalt.